• BIST 86.771
  • Altın 247,720
  • Dolar 6,0108
  • Euro 6,7137
  • İstanbul 19 °C
  • Ankara 19 °C
  • İzmir 23 °C
  • Bursa 19 °C
  • Antalya 18 °C
  • Konya 19 °C

Haydi benimde ANNELER GÜNÜMÜ KUTLAYIN!

Zülal Günal

Bu dünyanın en özel gününde hepinizi sevgi ile kucaklıyor ve tüm anneleri ve çocuklarını kutluyor; vefat edenlere bol rahmet diliyorum; sizlere sabır ile süslü bir çiçek gönderiyorum.

Biliyor musunuz? bugün benim içinde bir anneler günü üstelik sizler gibi değil hiç evlenmeden ve çocuk sahibi olmadan bir anne olarak bende anneler günümün kutlanmasını istiyorum. 90 yaşında bir anne kızıyım ben; geceleri bana ona baktığım için ‘ANNE’ diye seslenen bir çocuğum… Onu ellere vermemek için hiç evlenmemiş ve bu yüzden çocuk sahibi olamamış bir ANNE… üstelik ne yazık ki diğer anneler gibi bu özel günde kutlayanım ve çiçek verenim de yok… Yine de öyle mutluyum ki Yüce Rabbimiz her bayana bir nebze annelik duygusu yüklemiş olmasındandır mı bilmiyorum! ona bebeğim gibi bakmaktan yorulmuyorum zaten aradaki tek fark ağırlık boyutunda… bebeği kucağınıza almanız çok kolay ve beslemeniz de öyle hatta giydirmeniz bile her tür inadına karşın! Oysa ben bunların hepsini yapmak için bebeğimi ikna etmek zorundayım… İlaçlarını içmeye, yemeğini yemeye ve doğru kıyafeti giymesine ikna etmek… Oradan okurken kolay geliyor belki ama en az raporlu ilaçları yazdırmak kadar zor hatta öyle ki hani bir ilacı yazdırmaya gidiyorsunuz ve bir hafta sonra öteki raporlu ilacın bittiğini görüyor ve tekrar değişik zamanlarda ama sık sık ilaç yazdırmak zorunda kalıyorsunuz ya yüce doktorlarımıza… İşte giydirmekte öyle bir durum… Kolunu bacağını kaldırabilmek, bileklerini boğmayacak bir lastiksiz çorap bulabilmek, gece yatakta altına yapsın düşüncesinden uzakta yatalaklığa adım atmaması için her tür gayreti gösterebilmek… Kan tahlillerinin iyi çıkmasına destek olacak gıdaları özel seçerek pişirmek ve istemediği halde yedirebilmek… Bağırmasına azarlamasına kulak tıkayabilmek tıpkı yeni doğan bir bebeğin ağlamalarının o yenilik coşkusu ile kulakları tırmalamadığı gibi sabırla dayanabilmek… O istemediği için hiç uyumadan yaşayabilmek… Sanki çok yakında belki bu sene belki gelecek sene veya ne zaman Allah bilir elimden kayıp toprağa gitmeyecekmiş gibi ona enerji verebilmek.. Aslında hayata bağlanması ve bağlı kalması için hep yeni şeyler almak giydirmek, her gün eve hediye ile gelebilmek ve bütün bunları planlayarak kendi hayatını yaşamdan ödün vererek hiç de takdir görmeden yaşayabilmek!

anneler-gunu.jpgBu saydıklarım hep benim anneliğimin güzel yanları ve çok mutluluk verici… Hiç zor değil mi derseniz iki tür zorluğu var tabi ki. İlki çok kabul edilebilir oda ben hastalandığım zamanlarda tüm düzenin ve annemin sağlık durumunun aksaması ve her bakımdan evin içindeki dengenin bozulması ki buna diyecek yok hastalanmamak zorundayım ve yaşam koçu olarak kendime yaptığım koçluk teknikleri ile bu durumu dert olmaktan çıkarabildiğimi düşünüyorum.

Diğer soruna gelince işte o çok can acıtıcı çünkü herkesin yaşadığı kadar yaşamış görebildiğini görmüş artık ölse de olur kendi hayatına bak ve bakmıyorsan da kötü bir hayat yaşıyorsundur bakış açısını insanların gözlerinde, manalı sözlerinde ve çoğunlukla tam da sırttan hissettiğimde veya tamamen iletişimi kestiklerinde canım çok acıyor… Hani diyorlar ya zamane gençliği yaşlılara gelecekte bakamaz bakmayacaklar diye… Aslında biliyor musunuz nedendir? Sizler ve bizler öğretmemiş olabilir miyiz? Bilmiyor olabilirler mi? Ben 90 yaşındaki anneciğime sürekli bıkmadan ve hatırlatma tekniklerini kullanarak bir şeyler öğretebiliyor ve dinç tutmakta başarılı olabiliyorsam Allah izniyle gençlere saygılı olmayı, yaşlandığımızda bizlere bakacak teknik ve manevi bilgileri vermeyi hedeflemek daha kolay olmaz mı? Bu hedefleri onları başıboş bırakmak yerine bu anneler gününde ele alsak ve ne durumdalar nereye gidiyorlar ve biz ne olacağız? Sorularını ciddiye alarak eğitmeye başlasak olmaz mı? Tabi ki olur ama önemli olan onlara bilmediklerini öğretmedeki zorluk değil çünkü çocukları doğurmak ve büyütmek sadece anne olmaya yeterli gelemiyor… Bakın bana benim 90 yaşında bir bebeğim var üçüz bakmaktan zor olan ve akşamları bana kardeşim değil anne diyebiliyor… Demek ki bu işin formülü bakımdan sevgi ve sabırdan geçiyor… Biz yavrularımızı çok seviyor olabiliriz ama bencilce mi yoksa toplumsal mı sevdiğimizi bir değerlendirmeliyiz? Kaçımız yavrularımıza kendi hayatımızdan ödünler vererek kıymetlendiriyoruz? Bir çiçek ile mutlu oluyoruz belki ama bir de hiç anne olamamış ve olamayacak olanlar var bu dünyanın çeşitli yerlerinde gözü yaşlı karnı taşlı…. Onların hali ne olacak? Herkes kendi hayatına odaklanmış bir dünyaya doğru giderken anneler gününde çılgınca kutlamalar yapmak ve mezarlıklara koşmak tabi ki harika bir duygu ama geri kalan 364. Gün? Geride kalan gözü yaşlı bekleyişte olan insanlar? Onları arayın bulun ve anneler günlerini kutlayın veya anne olmalarını sağlayın demiyorum ancak eğer istenirse herkes bir şekilde annelik duygusunu Allah’ın verdiği doğallıkla çeşitli biçimlerde tadabiliyor ve Allah’ın takdirinin dedikodusunu yapmak bizlere düşmüyor olmalı değil mi? Kim neyi fark etti bu yazım ile bilemiyorum veya kimlerdeki yaralar kanadı veya çiçekler açtı! İnşallah birilerine faydamız olmuştur… İşte şimdi gerçek annelerinizi ve anne olmayı hak edenleri sevgi ile kucaklayacağınız bir 2019 gününe hazırlanın ve fotoğraflayın çünkü bir gün o fotoğraflara çok ihtiyacınız olacak ve bir gün herkes annesi ile mezarlıklarda kucaklaşamayacak. İşte bende o gün geç gelsin diye uğraş veren bir evladım ve annemin benim için yapmış olduğu fedakarlıkların arkasında olarak onu evladım yerine koydum uzaktan değil yanı başımdan bakıyorum. Bu yüzden kimsenin bana çiçek göndermesine ve anneler günümü kutlamasına gerek yok çünkü benim annem benim en güzel çiçeğim… Onun bana ANNE diye hitap etmesi benim için dünyadaki tüm sevgilere ve günlere bedel! Bu vesile ile canım bebeğim anneciğimin ve tüm annelerin anneler günü kutluyor evlatlarınız ve evlatlarımız ile birlikte sağlıklı ve dualar ile dolu nice anneler günü geçirmemizi ümit ediyorum.

Bir sonraki yazıma kadar hep anne olmanız ve kalmanız ve hatırlanmanız dileği ile Allaha Emanet olunuz.

Bu yazı toplam 1147 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2015 Türkiye Ajansı | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 532 205 33 59 - 0 332 233 81 62 Faks : +90 332 233 81 62